అంతము వచ్చేసింది
7 1 మన తండ్రి వాక్కు నాకు వచ్చి, ఇలా అన్నాడు:
2 మనుష్యకుమారుడా, ఇశ్రాయేలు దేశమునకు సర్వాధిపతి తండ్రి చెప్పునదేమనగా: అంతము! దేశపు నాలుగు దిక్కులమీద అంతము వచ్చేసింది. 3 ఇప్పుడు అంతము నీమీదికి వచ్చింది, నా కోపమును నీమీదికి పంపెదను. నీ మార్గముల ప్రకారము నీకు తీర్పు తీర్చెదను, నీ హేయమైన క్రియలన్నిటిని నీమీదికి రప్పించెదను. 4 నా కన్ను నిన్ను కరుణించదు, నేను జాలిపడను; నీ మార్గముల చొప్పున నీకు ప్రతిఫలమిచ్చెదను, నీ హేయమైన క్రియలు నీ మధ్యనుండును. అప్పుడు నేను నీ తండ్రినని నీవు తెలిసికొందువు. 5 సర్వాధిపతి తండ్రి చెప్పునదేమనగా: విపత్తు! వేరెన్నడూ లేని విపత్తు—ఇదిగో, అది వచ్చుచున్నది! 6 అంతము వచ్చేసింది! అంతము వచ్చేసింది! అది నీమీదికి లేచింది—ఇదిగో, అది వచ్చుచున్నది! 7 నాశనము వచ్చింది నీమీదికి, దేశములో నివసించువాడా. సమయము వచ్చేసింది; దినము సమీపించెను—కొండలమీద ఆనందధ్వని చేయు దినము కాదు గాని భయాందోళన దినము. a a v7 ప్రాచీన ఇశ్రాయేలులో కొండలు సామూహిక ఉత్సవమునకు మరియు వేడుకకు సాంప్రదాయిక స్థలములుగా ఉండెను; ఈ దినము ఆనందమును కాక కేవలము భయమునే తెచ్చునని ఇందులోని వ్యత్యాసము. 8 ఇక త్వరలో నా ఉగ్రతను నీమీద కుమ్మరించెదను, నా కోపమును నీమీదికి వదలెదను. నీ మార్గముల ప్రకారము నీకు తీర్పు తీర్చెదను, నీ హేయమైన క్రియలన్నిటిని నీమీదికి రప్పించెదను. 9 నా కన్ను కరుణించదు, నేను జాలిపడను; నీ మార్గముల ప్రకారము నీకు ప్రతిఫలమిచ్చెదను, నీ హేయమైన క్రియలు నీ మధ్యనుండును. అప్పుడు కొట్టువాడనైన నేను నీ తండ్రినని నీవు తెలిసికొందువు. 10 ఇదిగో, ఆ దినము! ఇదిగో, అది వచ్చుచున్నది! నాశనము బయలుదేరింది; దండము చిగురించింది, గర్వము మొగ్గతొడిగింది. 11 బలాత్కారము దండముగా లేచింది, అది దుష్టత్వపుది. వారిలో ఎవరును మిగులరు— వారి సమూహములోగాని, వారి ఐశ్వర్యములోగాని— వారిలో విలువైనదేదియు ఉండదు. 12 సమయము వచ్చేసింది; దినము వచ్చింది. కొనువాడు సంతోషింపవద్దు, అమ్మువాడు దుఃఖింపవద్దు, ఏలయనగా వారి సమూహమంతటిమీద ఉగ్రత ఉన్నది. 13 అమ్మువాడు తాను అమ్మినదానికి తిరిగిరాడు, ఇద్దరు ఇంకను బ్రతికియున్నను. వారి సమూహమంతటికి విరోధముగా వచ్చిన దర్శనము రద్దుకాదు, తన దోషమునుబట్టి ఎవడును తన ప్రాణమును కాపాడుకొనలేడు.
14 వారు బూరను ఊదిరి సమస్తమును సిద్ధపరచిరి, అయినను ఎవడును యుద్ధమునకు వెళ్లడు, ఏలయనగా వారి సమూహమంతటిమీద నా ఉగ్రత ఉన్నది. 15 ఖడ్గము బయట ఉన్నది; తెగులును కరవును లోపల ఉన్నవి. పొలములో ఉన్నవాడు ఖడ్గముచేత చచ్చును, పట్టణములో ఉన్నవాడు—కరవును తెగులును మింగివేయును వానిని. 16 వారిలో తప్పించుకొనువారు కొండలకు పారిపోవుదురు లోయల గువ్వలవలె, వారందరు మూలుగుచు, ప్రతివాడు తన దోషమునుగూర్చి దుఃఖించును. 17 ప్రతి చెయ్యి బలహీనమగును, ప్రతి మోకాలు నీరైపోవును. 18 వారు గోనెపట్ట కట్టుకొందురు, భయము వారిని కమ్మును; ప్రతి ముఖముమీద సిగ్గు ఉండును, ప్రతి తల బోడిగా గొరిగివేయబడును. 19 వారు తమ వెండిని వీధులలో పారవేయుదురు, వారి బంగారము అపవిత్రమైనదానివలె ఎంచబడును. నా ఉగ్రత దినమున వారి వెండియు వారి బంగారమును వారిని విడిపింపలేవు. అది వారి ఆకలిని తీర్చలేదు, వారి కడుపులను నింపలేదు, ఏలయనగా అది అభ్యంతరమాయెను అది వారిని దోషములోనికి నడిపించెను. 20 వారు తమ ఆభరణముల అందమునుబట్టి గర్వించిరి వాటితో తమ హేయమైన ప్రతిమలను, అసహ్యమైన విగ్రహములను చేసిరి. కావున వీటిని వారికి అపవిత్రమైనదిగా చేసితిని. 21 నేను దానిని అప్పగించెదను అన్యులకు దోపుడుసొమ్ముగా భూమిలోని దుష్టులకు కొల్లసొమ్ముగా, వారు దానిని అపవిత్రపరచుదురు. 22 నేను వారినుండి నా ముఖమును త్రిప్పుకొందును, వారు నా ప్రియమైన స్థలమును అపవిత్రపరచుదురు; దొంగలు ప్రవేశించి అందులో దానిని అపవిత్రపరచుదురు. 23 సంకెళ్లను చేయుము! దేశము రక్తపాతపు నేరములతోను, పట్టణము బలాత్కారముతోను నిండియున్నది. 24 జనములలో అతి దుష్టులను రప్పించెదను వారి యిండ్లను స్వాధీనపరచుకొనుటకు. బలవంతుల గర్వమును అంతము చేసెదను, వారి పరిశుద్ధ స్థలములు అపవిత్రపరచబడును. 25 వేదన వచ్చినప్పుడు వారు సమాధానము కొరకు చూతురు, గాని అది ఉండదు. 26 విపత్తుమీద విపత్తు వచ్చును, వదంతిమీద వదంతి వచ్చును. వారు ప్రవక్తయొద్ద దర్శనమును వెదకుదురు, గాని ఉపదేశము నశించిపోవును యాజకునియొద్దనుండి, ఆలోచన పెద్దలయొద్దనుండి. 27 రాజు దుఃఖించును, అధిపతి నిరాశతో కప్పబడును, దేశ ప్రజల చేతులు వణకును. వారి ప్రవర్తనచొప్పున వారికి చేసెదను, వారి కొలతలచొప్పున వారికి తీర్పు తీర్చెదను. అప్పుడు నేను వారి తండ్రినని వారు తెలిసికొందురు.