ప్రసంగి 2

2 ¹ నా హృదయంలో నేనిలా అనుకున్నాను, "రమ్ము, ఇప్పుడు నేను నిన్ను సుఖంతో పరీక్షిస్తాను; మంచిదానిని అనుభవించు." అయితే ఇదికూడా అశాశ్వతమే. ² నవ్వును గూర్చి, "అది వెర్రితనము" అనీ, సుఖమును గూర్చి, "అది ఏమి సాధిస్తుంది?" అనీ నేను అన్నాను.

³ ఆకాశము క్రింద తమ జీవితపు కొద్ది దినములలో మనుష్యులు చేయుటకు ఏది మంచిదో నేను చూచునంతవరకు, ద్రాక్షారసముతో నా శరీరమును సంతోషపరచుకొనుట ఎట్లో—నా హృదయము ఇంకను జ్ఞానముతో నన్ను నడిపించుచుండగా—బుద్ధిహీనతను ఎట్లు పట్టుకొనుట ఎట్లో నా హృదయంలో వెదకితిని. ⁴ నేను గొప్ప కార్యములు చేపట్టితిని. నా కొరకు ఇండ్లు కట్టుకొని ద్రాక్షతోటలు నాటించితిని. ⁵ నా కొరకు తోటలను, ఉద్యానవనములను చేసుకొని, వాటిలో నానావిధములైన ఫలవృక్షములను నాటించితిని. ⁶ పెరుగుచున్న చెట్ల అడవికి నీరు పారించుటకు నా కొరకు నీటి కొలనులను చేసుకొంటిని. ⁷ దాసులను దాసీలను కొనుక్కొంటిని, నా యింటిలో పుట్టిన దాసులును నాకుండిరి. యెరూషలేములో నాకు ముందుండిన వారందరికంటె ఎక్కువగా గొప్ప గోవుల మందలును గొఱ్ఱెల మందలును నాకుండెను. ⁸ వెండి బంగారములను, రాజుల ఐశ్వర్యమును, సంస్థానముల సంపదను నా కొరకు సమకూర్చుకొంటిని. గాయకులను గాయకురాండ్రను, మనుష్యుల ఆనందములైన అనేకమంది ఉపపత్నులను సంపాదించుకొంటిని. ⁹ ఈలాగున యెరూషలేములో నాకు ముందుండిన వారందరిని మించి నేను గొప్పవాడనైతిని. అయినను నా జ్ఞానము నాతోనే నిలిచియుండెను. ¹⁰ నా కన్నులు కోరిన దేనిని వాటికి నిరాకరింపలేదు. నా హృదయమునకు ఏ సుఖమునూ నేను నిరాకరింపలేదు, ఏలయనగా నా కష్టమంతటిలో నా హృదయము సంతోషమును పొందెను, ఇదే నా కష్టమంతటికి నాకు దొరకిన ప్రతిఫలము. ¹¹ అప్పుడు నా చేతులు చేసిన కార్యములన్నిటిని, నేను వాటికొరకు పడిన కష్టమును నేను తలంచుకొనగా, అది అంతయు అశాశ్వతమే, గాలిని తరుముట వంటిదే; సూర్యుని క్రింద లాభమేదియు లేకపోయెను.

బుద్ధిహీనతకు వ్యతిరేకంగా జ్ఞానము

¹² కావున జ్ఞానమును, వెర్రితనమును, బుద్ధిహీనతను తలంచుటకు నేను మళ్ళితిని. రాజు తరువాత వచ్చువాడు ఏమి చేయగలడు? ఇంతకుమునుపే జరిగినదానినే గదా. ¹³ వెలుగు చీకటికంటె ఎంత శ్రేష్ఠమో, ఆలాగే బుద్ధిహీనతకంటె జ్ఞానము ఎక్కువ లాభకరమని నేను తెలిసికొంటిని. ¹⁴ జ్ఞానికి తన తలలో కన్నులున్నవి, అయితే బుద్ధిహీనుడు చీకటిలో నడచుచున్నాడు. అయినను వారందరికి ఒక్కటే గతి సంభవించునని నేను గ్రహించితిని. ¹⁵ అప్పుడు నా హృదయంలో నేనిలా అనుకొంటిని, "బుద్ధిహీనునికి సంభవించునదే నాకును సంభవించును. అట్లయిన నేనింత అధిక జ్ఞానము ఎందుకు సంపాదించితిని?" ఇదికూడా అశాశ్వతమేయని నా హృదయంలో అనుకొంటిని. ¹⁶ ఏలయనగా బుద్ధిహీనుని వలెనే జ్ఞానియు దీర్ఘకాలము జ్ఞాపకముంచబడడు, రాబోవు దినములలో వీరిద్దరును మరువబడుదురు. అయ్యో, బుద్ధిహీనుడు చనిపోవునట్లే జ్ఞానియు చనిపోవుచున్నాడే! ¹⁷ కావున నేను జీవితమును ద్వేషించితిని, ఏలయనగా సూర్యుని క్రింద జరుగు పని నాకు బాధాకరముగా ఉండెను, అది అంతయు అశాశ్వతమే, గాలిని తరుముట వంటిదే.

పరాయివానికి విడిచిపెట్టబడు కష్టార్జితము

¹⁸ సూర్యుని క్రింద నేను పడిన నా కష్టమంతటిని నేను ద్వేషించితిని, ఏలయనగా నా తరువాత వచ్చువానికి దానిని నేను విడిచిపెట్టవలసియున్నది. ¹⁹ అతడు జ్ఞానియో బుద్ధిహీనుడో యెవరికి తెలియును? అయినను సూర్యుని క్రింద నేను కష్టపడి నా జ్ఞానముతో సంపాదించిన దానంతటిపైన అతడు అధికారము చెలాయించును. ఇదికూడా అశాశ్వతమే.

²⁰ కావున సూర్యుని క్రింద నేను పడిన కష్టమంతటిని గూర్చి నా హృదయమును నిరాశకు అప్పగించితిని. ²¹ ఒకడు జ్ఞానముతోను తెలివితోను నేర్పుతోను కష్టపడినను, దానికొరకు కష్టపడని వానికి దానిని అనుభవించుటకు సమస్తమును విడిచిపెట్టవలసియున్నది. ఇదికూడా అశాశ్వతమే, గొప్ప కీడే. ²² సూర్యుని క్రింద ఒకడు పడు కష్టమంతటివలనను, అతని హృదయపు తపనవలనను అతనికి ఏమి లాభము కలుగును? ²³ ఏలయనగా అతని దినములన్నియు దుఃఖముతో నిండియున్నవి, అతని పని విసుగుకు మూలము; రాత్రియందుకూడ అతని హృదయము విశ్రాంతి పొందదు. ఇదికూడా అశాశ్వతమే. ²⁴ తినుచు త్రాగుచు తన కష్టములో ఆనందమును పొందుటకంటె మనుష్యునికి మేలైనది ఏదియు లేదు. ఇదికూడా దేవుని చేతినుండి కలుగునదని నేను చూచితిని, ²⁵ ఏలయనగా ఆయన లేకుండ ఎవడు తినగలడు, ఎవడు ఆనందమును పొందగలడు? ²⁶ తనకు ఇష్టుడైన మనుష్యునికి దేవుడు జ్ఞానమును తెలివిని ఆనందమును అనుగ్రహించును, అయితే పాపికి పోగుచేసి కూర్చు పనిని ఇచ్చును, అది దేవునికి ఇష్టుడైనవానికి అప్పగించుటకే. ఇదికూడా అశాశ్వతమే, గాలిని తరుముట వంటిదే.