1 కొరింథీయులకు 13

13 ¹ నేను మనుష్యుల భాషలతోను దేవదూతల భాషలతోను మాట్లాడినా, నాలో ప్రేమ లేకపోతే, నేను మోగే గంటను లేదా గణగణలాడే తాళమును మాత్రమే. ² నాకు ప్రవచన వరము ఉండి, సమస్త మర్మములను సమస్త జ్ఞానమును గ్రహించినా, కొండలను తరలించగల సమస్త విశ్వాసము నాకు ఉన్నా, నాలో ప్రేమ లేకపోతే, నేను ఏమీ కాను. ³ నా ఆస్తి అంతటిని పంచి ఇచ్చినా, నేను గొప్పలు చెప్పుకొనునట్లు నా శరీరమును అప్పగించినా, నాలో ప్రేమ లేకపోతే, నాకు ఏ లాభమూ లేదు.

⁴ ప్రేమ దీర్ఘశాంతము కలది, ప్రేమ దయ కలది. అది అసూయపడదు, అది గొప్పలు చెప్పుకొనదు, అది గర్వించదు. ⁵ అది మర్యాదలేకుండా ప్రవర్తించదు, అది తన సొంత మార్గమునే పట్టుబట్టదు, అది తేలికగా కోపగించుకొనదు, అది అపకారములను లెక్కించి ఉంచుకొనదు. ⁶ ప్రేమ దుష్కార్యమునందు సంతోషించదు, గాని సత్యముతో ఆనందించును. ⁷ అది ఎల్లప్పుడు కాపాడును, ఎల్లప్పుడు నమ్మును, ఎల్లప్పుడు నిరీక్షించును, ఎల్లప్పుడు సహించును.

⁸ ప్రేమ ఎన్నడూ విఫలము కాదు. అయితే ప్రవచనములు ఉన్నచోట అవి నిలిచిపోవును; భాషలు ఉన్నచోట అవి మౌనమగును; జ్ఞానము ఉన్నచోట అది గతించిపోవును. ⁹ ఎందుకంటే మనము పాక్షికముగా ఎరుగుదుము, పాక్షికముగా ప్రవచించుదుము, ¹⁰ అయితే పరిపూర్ణత వచ్చినప్పుడు, పాక్షికమైనది తొలగిపోవును. ¹¹ నేను చిన్నపిల్లవాడిగా ఉన్నప్పుడు, చిన్నపిల్లవానివలె మాట్లాడితిని, చిన్నపిల్లవానివలె ఆలోచించితిని, చిన్నపిల్లవానివలె వివేచించితిని. నేను పెద్దవాడనైనప్పుడు, బాల్యపు పద్ధతులను నా వెనుక విడిచిపెట్టితిని. ¹² ఇప్పుడు మనము అద్దములో చూచినట్లు మసకమైన ప్రతిబింబమును మాత్రమే చూచుచున్నాము; అప్పుడు ముఖాముఖిగా చూతుము. ఇప్పుడు నేను పాక్షికముగా ఎరుగుదును; అప్పుడు నేను పూర్తిగా ఎరుగబడినట్లే పూర్తిగా ఎరుగుదును. ¹³ ఇప్పుడు ఈ మూడు నిలిచియుండును: విశ్వాసము, నిరీక్షణ, ప్రేమ. అయితే వీటిలో గొప్పది ప్రేమయే.