சங்கீதம் 6

6 ¹ என் பிதாவே, உம்முடைய கோபத்தில் என்னைக் கடிந்துகொள்ளாதேயும் உம்முடைய உக்கிரத்தில் என்னைத் தண்டியாதேயும். ² என் பிதாவே, என்மேல் கிருபையாயிரும், நான் பலவீனமாயிருக்கிறேன்; என் பிதாவே, என்னைக் குணமாக்கும், என் எலும்புகள் திகிலால் நடுங்குகிறது.

³ என் ஆத்துமா மிகுந்த திகிலால் நடுங்குகிறது. ஆனால் என் பிதாவே, நீரோ — எதுவரைக்கும்? ⁴ என் பிதாவே, என்னிடம் திரும்பிவாரும்; என் ஜீவனை விடுவியும். உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பினிமித்தம் என்னை இரட்சியும்.

⁵ மரணத்திலோ உம்மை நினைவுகூருதல் இல்லையே; பாதாளத்தில் உம்மைத் துதிப்பவர் யார்?

⁶ என் தவிப்பினால் நான் சோர்ந்துபோனேன். இரவெல்லாம் என் படுக்கையைக் கண்ணீரால் மிதக்கச்செய்து, என் அழுகையால் அதை நனைக்கிறேன்.

⁷ துக்கத்தினால் என் கண்கள் சோர்ந்துபோயின; என் பகைஞர் அனைவர் நிமித்தமும் அவை மங்கிப்போயின. ⁸ அக்கிரமம் செய்கிற அனைவரே, என்னைவிட்டு அகன்றுபோங்கள்; என் பிதா என் அழுகையின் சத்தத்தைக் கேட்டார். ⁹ என் பிதா என் இரக்க விண்ணப்பத்தைக் கேட்டார்; என் பிதா என் ஜெபத்தை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறார். ¹⁰ என் சத்துருக்கள் அனைவரும் வெட்கமடைந்து மிகுந்த திகிலால் நடுங்குவார்கள்; அவர்கள் பின்வாங்கி, சடுதியில் வெட்கப்படுவார்கள்.