சங்கீதம் 17

17 ¹ நியாயமான வழக்கைக் கேளும், என் பிதாவே; என் கூப்பிடுதலைக் கவனியும்; என் ஜெபத்திற்குச் செவிகொடும் கபடமில்லாத உதடுகளிலிருந்து வருகிறதே. ² என் நியாயம் உம்முடைய சமுகத்திலிருந்து வரக்கடவது; உம்முடைய கண்கள் நேர்மையானதைக் காணக்கடவது.

³ நீர் என் இருதயத்தை ஆராய்ந்தீர், இரவில் என்னைச் சோதித்தீர், என்னைப் புடமிட்டுப் பார்த்தும் ஒன்றும் காணவில்லை; என் வாய் பாவம் செய்யாதென்று நான் தீர்மானித்திருக்கிறேன். ⁴ மனுஷரின் செய்கைகளைப் பொறுத்தமட்டில், உம்முடைய உதடுகளின் வார்த்தையினால் கொடுமைக்காரரின் பாதைகளுக்கு விலகி என்னைக் காத்துக்கொண்டேன். ⁵ என் அடிகள் உம்முடைய பாதைகளில் உறுதியாய் நிலைத்திருந்தன; என் பாதங்கள் சறுக்கவில்லை.

⁶ உம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறேன், ஏனெனில் நீர் எனக்கு உத்தரவு அருளுவீர், என் பிதாவே; எனக்குச் செவிகொடும்; என் வார்த்தைகளைக் கேளும். ⁷ உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பின் அதிசயத்தைக் காண்பியும், உம்முடைய வலதுகரத்தால் இரட்சிக்கிறவரே தங்கள் சத்துருக்களுக்கு விலகி உம்மை அண்டிக்கொள்கிறவர்களை. ⁸ என்னை உம்முடைய கண்ணின் மணியைப்போல் காத்தருளும்; உம்முடைய செட்டைகளின் நிழலில் என்னை மறைத்தருளும் ⁹ என்னைத் தாக்குகிற துன்மார்க்கரிடமிருந்தும், என்னைச் சூழ்ந்துகொள்ளுகிற என் கொடிய சத்துருக்களிடமிருந்தும்.

¹⁰ அவர்கள் தங்கள் கடினமான இருதயங்களை அடைத்துக்கொண்டார்கள்; அவர்களுடைய வாய்கள் அகந்தையாய்ப் பேசுகின்றன. ¹¹ அவர்கள் எங்களைத் தேடிப்பிடித்து இப்போது சூழ்ந்துகொண்டார்கள்; எங்களைத் தரையில் தள்ளிவிட தங்கள் கண்களைப் பதித்திருக்கிறார்கள். ¹² தன் இரையைப் பீறிப்போட பசியாயிருக்கிற சிங்கத்தைப்போல் அவன் இருக்கிறான், மறைவிடத்தில் பதுங்கியிருக்கிற பாலசிங்கத்தைப்போல்.

¹³ எழுந்தருளும், என் பிதாவே! அவனை எதிர்த்து நில்லும், அவனைத் தாழ்த்தும்! உம்முடைய பட்டயத்தால் துன்மார்க்கனிடமிருந்து என் ஜீவனை மீட்டருளும், ¹⁴ உம்முடைய கரத்தால், என் பிதாவே, இப்படிப்பட்டவர்களிடமிருந்தும் — இவ்வுலகத்து மனிதரிடமிருந்தும், இவ்வாழ்வில் தங்கள் பலனை அடைந்தவர்களிடமிருந்தும். நீர் சேமித்துவைத்ததினால் அவர்களுடைய வயிற்றை நிரப்புகிறீர்; அவர்களுடைய பிள்ளைகளுக்குத் திருப்தியாய் இருக்கிறது, தங்கள் மிச்சத்தைத் தங்கள் குழந்தைகளுக்கு விட்டுச்செல்கிறார்கள்.

¹⁵ நானோ, நீதியில் உம்முடைய முகத்தைத் தரிசிப்பேன்; நான் விழிக்கும்போது, உம்முடைய சாயலைக் கண்டு திருப்தியடைவேன்.