आता छापील स्वरूपात

स्तोत्रसंहिता 144 FHB पित्याच्या हृदयाचे बायबल™

पहिल्या ऑर्डरवर 15% सूट →
पुस्तक

माझा खडक, माझा आश्रय

दाविदाचे स्तोत्र.

दावीद युद्धासाठी शिकवलेल्या हातांपासून सुरुवात करतो आणि लगेच कबूल करतो की माणूस किती क्षुल्लक आहे — एक श्वास, सरून जाणारी सावली. तो आपल्या पित्याला आकाश खाली वाकवण्याची आणि खोटे बोलणाऱ्यांपासून सोडवण्याची विनंती करतो, मग त्याला हवी असलेली शांती वर्णन करतो: भरलेली कोठारे आणि बहरणारी मुले.

अध्याय 144.

धन्य असो माझा पिता, माझा खडक, जो माझ्या हातांना युद्धासाठी आणि माझ्या बोटांना लढाईसाठी शिकवतो, माझी करार-प्रेमदया आणि माझा किल्ला, माझा दुर्ग आणि माझा उद्धारक, माझी ढाल, जिच्यात मी आश्रय घेतो, जो लोकांना माझ्या अधीन करतो.

माझ्या पित्या, मनुष्य तो काय, की तू त्याची दखल घ्यावी; मनुष्याचा पुत्र तो काय, की तू त्याचा विचार करावा? मनुष्य श्वासासारखा आहे; त्याचे दिवस निघून जाणाऱ्या सावलीसारखे आहेत.

माझ्या पित्या, तुझे आकाश लववून खाली ये; पर्वतांना स्पर्श कर, म्हणजे त्यांतून धूर निघेल. तुझी वीज चमकव आणि त्यांना विखरून टाक; तुझे बाण सोड आणि त्यांना पळवून लाव. उंचावरून तुझा हात पुढे कर; मला वाचव आणि प्रचंड जलांतून, परक्यांच्या हातांतून मला सोडव, ज्यांची तोंडे लबाडी बोलतात आणि ज्यांचा उजवा हात खोटी शपथ घेतो.

माझ्या पित्या, मी तुला नवे गीत गाईन; दहा तारांच्या वीणेवर मी तुझ्यासाठी वाद्य वाजवीन, जो राजांना विजय देतो त्याला, जो आपला सेवक दावीद याला क्रूर तलवारीपासून सोडवतो.

मला वाचव आणि परक्यांच्या हातांतून मला सोडव, ज्यांची तोंडे लबाडी बोलतात आणि ज्यांचा उजवा हात खोटी शपथ घेतो.

मग आमचे पुत्र तारुण्यात उंच वाढलेल्या रोपांसारखे होतील, आमच्या कन्या राजमहालासाठी कोरलेल्या कोपऱ्यांच्या खांबांसारख्या होतील. आमची कोठारे भरून जातील, सर्व प्रकारचे धान्य पुरवतील; आमचे कळप आमच्या शेतांत हजारोंनी, दहा हजारांनी वाढतील; आमची गुरे गाभण असतील; तटबंदी फुटणार नाही, कोणी बंदिवासात जाणार नाही, आणि आमच्या रस्त्यांवर आर्त हाक ऐकू येणार नाही. ज्या लोकांना अशा गोष्टी लाभतात ते धन्य; ज्या लोकांचा आमचा पिता स्वतःचा आहे ते लोक धन्य.