स्तोत्रसंहिता 144

144 ¹ माझा पिता धन्यवादित असो, माझा खडक, जो माझ्या हातांना युद्धासाठी तयार करतो, माझ्या बोटांना लढाईसाठी— ² माझी प्रेमदया आणि माझा दुर्ग, माझा गड आणि माझा उद्धारकर्ता, माझी ढाल, जिच्यात मी आश्रय घेतो, जो लोकांना वश करतो माझ्या अधीन.

³ माझ्या पित्या, मनुष्य तो काय की तू त्याची दखल घ्यावी, मनुष्याचा पुत्र तो काय की तू त्याचा विचार करावा? ⁴ मनुष्य श्वासासारखा आहे; त्याचे दिवस निघून जाणाऱ्या सावलीसारखे आहेत.

⁵ माझ्या पित्या, तुझे आकाश नमवून खाली उतर; पर्वतांना स्पर्श कर, म्हणजे ते धुमसतील. ⁶ तुझी वीज चमकव आणि पांगव त्यांना; तुझे बाण सोड आणि त्यांचा पराभव कर. ⁷ उंचावरून तुझा हात पुढे कर; सोडव मला आणि प्रचंड जलांतून मला वाचव, परक्यांच्या हातातून, ⁸ ज्यांचे मुख असत्य बोलते आणि ज्यांचा उजवा हात खोटी शपथ घेतो.

⁹ माझ्या पित्या, मी तुझ्यासाठी नवे गीत गाईन; दहा तारांच्या वीणेवर मी तुझे स्तवन करीन, ¹⁰ जो राजांना विजय देतो त्याच्यासाठी, जो आपला सेवक दावीद याला क्रूर तलवारीपासून सोडवितो.

¹¹ सोडव मला आणि परक्यांच्या हातातून मला वाचव, ज्यांचे मुख असत्य बोलते आणि ज्यांचा उजवा हात खोटी शपथ घेतो.

¹² तेव्हा आमचे पुत्र रोपट्यांसारखे होतील जे आपल्या तारुण्यात उंच वाढलेले असतात, आमच्या कन्या कोपऱ्यातील स्तंभांसारख्या राजमहालासाठी कोरलेल्या. ¹³ आमची कोठारे भरून जातील, सर्व प्रकारचे धान्य पुरवितील; आमचे कळप हजारोंनी वाढतील, आमच्या शेतांत लाखोंनी; ¹⁴ आमची गुरे गाभण असतील, कोणतीही तटबंदी फुटणार नाही, कोणी बंदिवासात जाणार नाही, आणि आमच्या रस्त्यांत विपत्तीची आरोळी ऐकू येणार नाही. ¹⁵ ज्या लोकांना अशा गोष्टी लाभतात ते धन्य; ज्या लोकांचा आमचा पिता स्वतःचा आहे ते लोक धन्य.