मफीबोशेथावर दाविदाची कराराची दया
9 1 दाविदाने विचारले, “योनाथानाकरता ज्याच्यावर मी दया दाखवू शकेन असा शौलाच्या घराण्यातील कोणी उरला आहे का?” 2 शौलाच्या घराण्यात सीबा नावाचा एक चाकर होता; त्याला दाविदाकडे बोलावण्यात आले. राजाने विचारले, “तूच सीबा आहेस का?” त्याने उत्तर दिले, “आपल्या सेवेस हजर आहे.”
3 राजाने विचारले, “शौलाच्या घराण्यातील असा कोणी उरला आहे का, ज्याच्यावर मी आमच्या पित्याची दया दाखवू शकेन?” सीबाने राजाला उत्तर दिले, “योनाथानाचा एक मुलगा अजून आहे; तो दोन्ही पायांनी लंगडा आहे.” a a v3 जशी आमचा पिता दया दाखवतो, तशीच कराराची दया दाविदाला मफीबोशेथावर दाखवण्याची तळमळ आहे — असहाय व बहिष्कृत जनांवर ओतलेले, अपात्री असे प्रेम.
4 राजाने विचारले, “तो कोठे आहे?” सीबाने उत्तर दिले, “लो-देबार येथे अम्मीएलाचा मुलगा माखीर याच्या घरी तो आहे.”
5 तेव्हा दावीद राजाने माणसे पाठवून त्याला लो-देबार येथील अम्मीएलाचा मुलगा माखीर याच्या घरातून आणवले. 6 शौलाचा मुलगा योनाथान याचा मुलगा मफीबोशेथ दाविदाकडे आला, तेव्हा त्याने पालथे पडून नमन केले. दावीद म्हणाला, “मफीबोशेथ!” त्याने उत्तर दिले, “हा आपला सेवक.”
7 दावीद त्याला म्हणाला, “भिऊ नकोस. तुझा पिता योनाथान याच्याकरता मी तुझ्यावर खात्रीने दया करीन. तुझा आजोबा शौल याची सर्व जमीन मी तुला परत देईन, आणि तू नेहमी माझ्या मेजावर जेवशील.”
8 मफीबोशेथाने नमन करून म्हटले, “आपला सेवक तो काय, की माझ्यासारख्या मेलेल्या कुत्र्याकडे आपण लक्ष द्यावे?”
9 मग राजाने शौलाचा चाकर सीबा याला बोलावून म्हटले, “जे काही शौलाचे व त्याच्या सर्व घराण्याचे होते, ते सर्व मी तुझ्या धन्याच्या नातवाला दिले आहे. 10 तू, तुझे मुलगे व तुझे चाकर यांनी त्याच्यासाठी जमीन कसावी आणि पीक आणावे, म्हणजे तुझ्या धन्याच्या नातवाला खायला अन्न मिळेल. पण तुझ्या धन्याचा नातू मफीबोशेथ हा मात्र नेहमी माझ्या मेजावर जेवील.” सीबाला पंधरा मुलगे व वीस चाकर होते.
11 सीबाने राजाला सांगितले, “माझा स्वामी राजा जे काही आज्ञा करील ते सर्व आपला सेवक करील.” अशा प्रकारे मफीबोशेथ राजाच्या मुलांपैकी एकाप्रमाणे दाविदाच्या मेजावर जेवत असे. 12 मफीबोशेथाला मीखा नावाचा एक लहान मुलगा होता. सीबाच्या घरात राहणारे सर्वजण मफीबोशेथाची सेवा करीत असत. 13 मफीबोशेथ यरुशलेमेत राहत होता, कारण तो नेहमी राजाच्या मेजावर जेवत असे; आणि तो दोन्ही पायांनी लंगडा होता.